Met een stempel voor de uittocht uit Bolivia in ons paspoort hoefden we alleen nog maar de grens over te lopen. Een groot hek werd opengerold (voor de bus die achter ons reed) en van de situatie gebruikmakend zetten we gewichtig een grote stap van Bolivia naar Peru. “Zijn we in Peru?!”, riepen we blij naar de man bij het hek. Lachend schudde hij zijn hoofd, “Peru es allá..” zei hij wijzend naar een witte poort 15 meter verderop.

Inmiddels zijn we vier dagen in Peru. De dames dragen andere hoeden dan in Bolivia en de chocola is lekkerder. Toch vergeet ik af en toe dat ik Bolivia heb ingewisseld voor Peru. Waarschijnlijk omdat de natuur hier net zo adembenemend is en het reizende leven even gelukkigmakend. Geef me nog een paar dagen, dan heb ik Machu Pichu gezien en zal ik mij vast niet meer vergissen..